معاصرين نواب

 

آيت الله سيد محمود طالقاني

سيد محمود طالقاني در سال 1284ه.ش ديده به جهان گشود. او در خانواده‌اي اهل علم و فضيلت و داراي روحيات انقلابي و ضد ظلم رشد نمود و بيش از پنجاه سال به مبارزه با استعمار، استبداد و استثمار پرداخت. طالقاني با واقعه كشف حجاب در دوران رضاخان به شدت مبارزه كرد و به دليل همين مخالفتها دچار صدمات و سختيهاي گوناگون شد. وي در سالهاي 1330و 1331 به پيشنهاد آيت‌الله بروجردي در گردهمايي مؤتمر العالم الاسلامي شركت نمود. زمانيكه فدائيان اسلام حركت خود را جهت نابودي ستمگران درسطح جامعه آغاز كردند، با توجه به رابطه نزديكي كه با شهيد نواب صفوي داشت با اين گروه به طور غير مستقيم همكاري نمود. به طوريكه درسال 1334 كه رژيم قصد دستگيري و اعدام نواب را داشت، زادگاه و منزل پدري مرحوم طالقاني پناهگاه امني براي در امان ماندن سيد مجتبي از چنگال دژخيمان شاه بود. ايشان در جريان نهضت ملي شدن صنعت نفت نقش ارزنده‌اي ايفا نمود و پس از شكل‌گيري نهضت روحانيت به رهبري امام خميني (ره) به پيروي از ايشان به مخالفت با رژيم پرداخت لذا به دليل فعاليتهاي زياد در سال 1341 به زندان افتاد و پس از آزادي مجدداً در سال 1342 همزمان با وقايع 15 خرداد دستگير و به ده سال زندان محكوم گرديد و در زندان تفسير پرتوي از قرآن را نگاشت. محكوميت مرحوم طالقاني در اين مرحله بيشتر از چند سال طول نكشيد و در سال 1346 به واسطه فشارهاي داخلي و خارجي  بر رژيم شاه از زندان آزاد شد. اما مدتي بعد در سال 1350 دستگير و به مدت 3 سال در زابل و 18 ماه در بافت كرمان  در بدترين شرايط تبعيد شد اما هنوز اين مدت به پايان نرسيده بود كه در سال 1354 مجدداً به دست ساواك گرفتار گشت و به 10 سال زندان محكوم گرديد ولي چند سال بعد خروش مردم مسلمان پايههاي حكومت سلطنتي را متزلزل نمود و ايشان با عده زيادي از زندانيان سياسي آزاد شد. سرانجام ابوذر انقلاب درتاريخ 19/6/1358 پس از عمري تلاش خستگي‌ناپذير در راه پياده كردن احكام اسلام و مبارزه با ظلم طاغوت چشم از جهان فرو ‌بست و به ديار باقي شتافت.


منبع: روزنامه جمهوري